83/1699  Mulisch, H.  The personal archive of ADA KAT, comprising typescripts, manuscripts, letters, photographs, documents, publications etc. by (some concering) Harry Mulisch. 

 

- Leaves partly folded; occas. sl. worn/ frayed. 

= Agatha Dina ("Ada") Kat (1924-2019) was the first great love of Harry Mulisch. She came from a musical family and sang in a Bach choir. When Harry met Ada, she worked at sheet music publisher Donemus. Music was an important factor in their relationship and in his letters Harry regularly refers to the music he listens to. After a relationship that lasted 3 years, they broke up in 1949. In 1951 Ada married an employee of Air Pakistan and got settled in Karachi. She divorced her husband in 1957 and returned to the Netherlands. In the early seventies she met her second husband and moved to London. Mulisch and Ada kept in touch until at least 1957. All her life Ada saved everything concerning her relationship with Harry Mulisch in a small suitcase (also included in the lot). The contents of that suitcase not only document the relationship between the two lovers, but also show the early writing of the ambitious young author and includes early, published and unpublished works from his hand. Thanks to a personal gift from Ada during her lifetime, the suitcase came into the possession of its current owner. Harry Mulisch was a dedicated archivist of his own work and manuscripts and typescripts by him are therefore extremely rare and rarely come onto the market. An interesting and highly iimportant collection, both from biographical and literary point of view.

"En nog twee belangrijke gebeurtenissen vonden in 1946 plaats. Ik ontmoette mijn vierde, of misschien moet ik nu zeggen mijn eerste grote liefde: Ada. Zij was vier jaar ouder dan ik en barstte in tranen uit toen zij hoorde, dat ik pas achttien was. Drie jaar zijn we samen opgetrokken, dat wil zeggen niet eeuwig, zoals ik mij toen had voorgenomen, en sinds lang is zij getrouwd met een pakistaanse prins in Karachi - of men het gelooft of niet. Dat is toch wel het minste, dat ik na mij verwacht. (...)" [H. Mulisch, Mijn getijdenboek, p.99].

"Als hij haar leert kennen werkt Ada bij muziekuitgeverij Donemus en zingt zij in het koort van Piet van Egmond. Zij heeft een vaste baan en een goed salaris - en, arm als hij is, zal Mulisch een tijdlang op haar zak teren. (...) In haar jaren met Mulisch is Ada Kat getuige van zijn ontluikende schrijverschap en ook van zijn eerste succes: de publicatie van het verhaal 'De Kamer' in Elsevier. (...) De verhouding zal bijna vier jaar duren, maar wordt tussendoor meer dan eens verbroken en weer gelijmd." [R. Ammerlaan, Zijn eigen land (2016), p.249f).

 

 

The contents of the suitcase could be roughly divided in the following sections and comprises:

 

 

(A). Prose (autograph and typescript) by Harry Mulisch

 

“De dood van Lord Berry Basuble, M.A., Ph.D., D.Sc.”. TYPESCRIPT STORY w. a few autograph corrections in pencil and pen and ink, 2 lvs., dated “5-3-'49”.

= Verso w. 2 (crossed-out) typescript lvs. numb. “3-4”, from the novel “Ik, Bubanik”.

 

“Geloof jij aan een hiervoormaals?”. TYPESCRIPT and MANUSCRIPT SCENARIO, 50 typescript lvs. (numb. 1-50) w. corrections and additions in pencil and pen and ink) and 7 autograph lvs. (numb. 1-7), all recto only (5 typescript and 2 autograph lvs. w. autograph additions on verso).

= Comprises: “Personen” (leaf 1; list of characters and scenery of the acts. With title of the play in red pencil at the foot of the leaf); “Eerste bedrijf”(lvs. 2-14); “Tussenspel in de hemel” (lvs. 15-17); “Vervolg eerste bedrijf” (lvs. 18-21); “Tweede bedrijf” (lvs. 22-36); “Derde bedrijf” (lvs. 37-50); “Einde laatste bedrijf” (autograph lvs. 1-7).

 

(Ik, Bubanik). TYPESCRIPT NOVEL,  w. num. corrections and additions in pen and ink or pencil, 49 lvs. (numb. “1-11, 11A, 11B, 12-47”), recto only (19 lvs. w. partly extensive additions on verso).

= Verso last leaf signed “Harry Mulisch ... voor Ada!” in pen and ink. One of the earliest works by Harry Mulisch, written in 1947, and eventually published in 1994 as part of Twee opgravingen. Cf. Mijn getijdenboek p.102: “Van Ik, Bubanik moet ergens in Amsterdam nog een exemplaar rondslingeren. Zelf bezit ik het niet meer.”

 

“Keuring”. TYPESCRIPT STORY, w. a large number of corrections in pencil, 7 lvs. (numb. “1-7”), recto only (1x w. autograph addition on verso).

= Autobiographical story, different from the story with the same title published in Libertinage (1953) and that was later included in De versierde mens (1957).

 

“O God, O God!” AUTOGRAPH STORY, draft, pen and ink, 1 leaf, recto only. - WITH: ”De souffleur”. TYPESCRIPT STORY w. a few autograph corrections in pencil, 3 lvs., recto only.

= The typescript is a sl. corrected version of the autograph story.

AND WITH: (De souffleur). TYPESCRIPT STORY w. a few autograph corrections in pencil, 3 lvs., recto only.

= Variant version, without title, of the above.

 

“Een ontmoeting”. TYPESCRIPT STORY (in brown ink), w. corrections in pen and ink, dated “18.2.'47”, 2 lvs. (numb. “1-2”), recto only (2nd leaf w. extensive addition in pen and ink).

= First leaf w. typescript address heading “H.K.V. Mulisch, Anna van Burenlaan 47, Haarlem” and autograph annotations “Roman” and “Op verjaardag 23 Febr.” in pencil.

 

“Profane parabels” (crossed-out in pencil and replaced by “Zonnebrillen”). AUTOGRAPH STORY, pen and ink, dated “21-3-’49”, 6 lvs. (numb. “1-6”), recto only.

- Lacks leaf/ lvs. at the end (text ending abruptly); last 2 lvs. w. pencil scribblings on verso, i.a. practising his signature.

 

“Sylvia”. TYPESCRIPT STORY, w. a few corrections in pen and ink, dated “29.3.'47”, 6 lvs. (numb. “1-6”), recto only.

= First leaf w. typescript address heading “H.K.V. Mulisch, Anna van Burenlaan 47, Haarlem”; last leaf w. monogrammed annotation in pen and ink: “Men gelieve dit manuscript, indien plaatsing uitgesloten is, te retourneren.” First and last leaf w. an autograph draft of the story in pencil.

WITH: “Sylvia”. TYPESCRIPT STORY, w. some corrections in pencil and a few in pen and ink, 7 lvs. (numb. “1-7”), title and date “29.3.'47” in pencil at the top of the first leaf.

= Version with variants.

WITH the first leaf of a TYPESCRIPT version of the story (without title, 1 leaf, recto only, w. a few pencil corrections and on verso a few pencil annotations).

AND WITH a copy of Unicum Courant. Nieuws- en advertentieblad van en voor Nederlanders, year 1 (1948), no.2, plano (2p.).

- Yellowed , w. sm. tears on intersection of folds.

= Newspaper containing the publication of “Sylvia”, signed Harry Mulisch.

 

“Thomas Manns laatste boek, Doktor Faustus 1)”. TYPESCRIPT ESSAY, w. a few corrections in pen and ink and red pencil, 4 lvs. (numb. “1-4”), recto only.

 

(Tussen hamer en aambeeld). Two variant TYPESCRIPT versions of the novel: (1). [Untitled], 46 lvs. (numb. “1-44”, leaf 6 and 7 numb. twice), w. a large number of corrections and additions in pen and ink and pencil, recto only; (2). “Een kleine, domme man”. Carbon copy, titled and w. a few corrections in pen and ink, 59 lvs. (numb. “1-59”), recto only (2 lvs. w. additions in pen and ink on verso).

= The quotation of a newspaper article at the beginning of chapter 2 w. an autograph annotation: “Dit artikel heeft enige maanden geleden inderdaad in de krant gestaan, zij vormde de aanleiding tot het schrijven van deze novelle (...)”.

 

“Twee vertalingen door Harry Mulisch”. TYPESCRIPT (carbon copy) STORY, 9 lvs. (numb..”1-9”), recto only, first leaf w. a motto by Arthur Schopenhauer, last leaf w. the author's address: “Harry Mulisch, Anna van Burenlaan 47, Haarlem.”

= Comprises 2 stories: “I. Étude No 12 / Chopin/ Allegro con fuoco” and “II. Toccata en Fuga / Bach / Adagio”.

 

“Voorwoord” (crossed-out in pencil and replaced by “Proloog”) and “Tweede hoofdstuk”. TYPESCRIPT (carbon copy) sections of a novel, w. a few corrections/ additions in pencil, resp. 2 lvs. (numb. “1-2”) and 18 lvs. (numb. “1-18”), recto only.

= Presented in the prologue as the publication of a manuscript left with “Harry” by “Oldenburg”. The chapter i.a. describing a meeting between “Arthur” and a vicar involving telekinesis.

 

“Waranef. Nicolai Fjodorovitch”. Exercise booklet, (40) lvs., 19p. w. AUTOGRAPH ANNOTATIONS in pencil. (otherwise blank), orig. wr. w. autograph title.

- Fore-edge margin cut irregularly (without loss of text).

= Contains annotations and drafts for the novel Tussen hamer en aambeeld, Mulisch' debut published in 1952.

 

[Untitled]. “Albert Kempman stond op het voorbalkon van de tram en keek naar de schuin over de ruiten schietende druppels (...)”. TYPESCRIPT STORY, w. a few corrections in pencil (and an extensive addition on the the final half leaf), 7½ lvs. (numb. “1-7”, last (½) leaf unnumb.), recto only. - WITH a copy of Heemsteeds Leven. Nieuws- en advertentieblad voor Heemstede en omstreken, year 3 (1949), no.15, 1 fold plano (4p.).

- Upper corner (w. date) of first leaf torn off. Yellowed , w. sm. tears on intersection of folds.

= Newspaper containing 2 publications by Harry Mulisch: “De première” (w. heading “Ontspanning”; under pseud. K. Victor. A variant of the untitled story above) and “Grafschriften” (w. heading “Babbeltjes”, under pseud. Harry K. Victor”).

 

 

(B). Poetry (autograph and typescript) by Harry Mulisch

 

“De photo”. TYPESCRIPT POEM, 14 lines, 1 leaf, recto only, dated “1.4.46” and w. heading “VOOR ADA.”, signed “Harry K. Mulisch” in pen and ink.

= In orig. envelope, recto w autograph “Alleen voor Ada” and signed “Harry”” and verso with printed address “Haarlem/ Anna van Burenlaan 47”.

 

“Odanada.” AUTOGRAPH POEM, 17 lines, pen and ink, 1 leaf, recto only, dated “1.6.'46”, signed “Aplaus![sic] De dichter, Harry K. Mulisch”.

= In orig. envelope, recto w autograph “Korte inhoud “Aufsätze zur Zeitgeschichte”, C.G. Jung” and verso w. autograph “H.K.V. Mulisch” and printed address “Haarlem/ Anna van Burenlaan 47”.

 

“Met overweldige macht beheerste een verachtelijke kracht/ Al mijn denken, voelen en doen (...)”. AUTOGRAPH POEM, 29 lines, pen and ink, 1 leaf, recto and verso, dated “16.9.'46, zes maanden na 16.3.'46!” and with heading “Voor Ada”, signed ”Harry”.

 

“Ik lees hier van een koning in een zeer groot land; (...)”. TYPESCRIPT POEM, 14 lines, 1 leaf, recto only, dated “Haarlem 15.4.'47, Anna van Burenlaan 47”, w. heading “H.K.V. Mulisch” and introd. short note at the beginning, all AUTOGRAPH in pen and ink.

= “Lieve Ada, Hierbij je rol. Zoals gewoonlijk kan ik ook nu weer mijn gedachten beter uitdrukken in de gelouterde vorm van het sonnet, dan in de domme alledaagse woorden. Ziehier, mijn epos:”.

 

“Klacht!”. AUTOGRAPH POEM, 22 lines, pen and ink, 1 leaf, recto only, dated “16.6.'46, w. heading “Voor Ada!”, signed “Harry”.

 

 

(C.) Letters etc. by Harry Mulisch

 

Collection of 20 AUTOGRAPH (1x TYPESCRIPT) letters, 2 AUTOGRAPH correspondence cards, 4 AUTOGRAPH picture postcards, 2 telegrams, 3 AUTOGRAPH short notes, all to Ada Kat, mainly pen and ink, most letters 1 leaf, recto and verso (10x recto only), partly w. orig. envelopes (from 1952 on partly addressed to “Ada Zaidi” or “Ada Zaidi-Kat”), dated between “21.10.'47” and “27 mei '57”(10x undated, but all 1946-1948).

A fascinating series of letters, documenting the passionate and sometime troublesome love relation between Harry Mulisch and Ada Kat. Apart from the early, somewhat naïve and pathetic love letters, the later letters, dating from years after their break-up in 1949, reveal Mulisch' lasting passion for his first great love.

= “Mijn lieve, mijn allerliefste Aatje, Het is in een vreemde stemming dat ik dit schrijf. Ik was bezig aan mijn roman, ik heb twee bladzijden geschreven die ik je niet meer zal kunnen voorlezen, - toen ik plotseling moest huilen. Ik bedwong mij, ik huilde niet, maar ik greep dit vel papier, dat anders bladzijde III geworden zou zijn, en ik begon een brief aan jou te schrijven (…). Weet dan dat ik van je houd! Weet dan dat mijn leven nu leeg is! Dat het mij schijnt alsof alles nutteloos gebeurt, doordat het zijn diepere zin, die jij was, nu ontbeert. (…)

Ja Ada, ik weet het: ik ben het kwade! Ik ben een misdadiger; want welbewust zoek ik mijn heil in dingen die jij het negatieve noemt, maar waarvan ik overtuigd ben dat zij in werkelijkheid het positieve zijn! Ada! Ik zwam! Ik praat nonsens! Het is niet waar wat ik zeg! (…) Luister niet Ada. Misschien ben ik een misdadiger, misschien een heilige! Dòm in ieder geval als het ergens op aankomt; als het aankomt op practische levenszaken. Maar één ding Ada, - één ding is niet waar. Ik heb géén andere vrouwen gehad! Dat is een leugen! Een infamiteit!! (…) [21/10/1947; sl. waterstained).

“Mijn enige en allerliefste vrouwtje (...). Per dag moet ik een schrift “Achter Wallen en Poorten” volschrijven; het moet zo snel mogelijk klaar zijn, want de uitgever heeft er in principe wel zin in. Gisteren is het me gelukt, vandaag weer, en morgen zal het ook gaan, en woensdag ook. Maar vraag niet hoeveel tijd het me kost. Letterlijk van 's morgens vroeg tot 's avonds laat werk ik eraan. Ik word er ziek van. Onbenullige nonsens. Enfin, het is ook voor jou! Ik denk dat ik f 250 zal opstrijken als het aangenomen wordt (???). Wat zullen we het goed hebben! (...)” [29/06/1948].

“Mijn allerliefste Aatje, (…) Laat ik je even vertellen, dat ik je gedicht weer overgelezen heb, en dat ik het werkelijk bijzonder goed, mooi en vooral lief vind. Misschien houd je toch wel evenveel van mij als ik van jou, hoewel ik vannacht heel onaangenaam van vriend kwast Van Zuylen gedroomd heb. Ik heb een gieter op z’n kop aan diggelen geslagen, dat scheelt natuurlijk. (…) Ik ben overigens bij Bomans geweest. Niets bereikt. Maar dat vertel ik je wel. (…)” [25/08/1948].

“Mijn lieve, lieve Ada (…) Ingesloten vind je een gedicht dat ik gisteren gemaakt hebt. Laat het voor zichzelf spreken! Ik weet dat het nogal verward is, maar ik heb geschreven wat in me op kwam (…)” [17/09/1948; see above for the poem “Met overweldige macht beheerste een verachtelijke kracht/ Al mijn denken, voelen en doen (...)”].

“Mijn allerliefste Aatje! (…) Gisteren hebben we een uitstekende voorstelling gehad in Zwolle, met daverend gelach en bloemen tot slot. Ja heus: bloemen, - voor de dames, wel te verstaan. (…) Ik ben blij, lief Aatje, dat het weer goed is geworden tussen ons, en dat we niet met ruzie uit elkaar gegaan zijn! (…) [23/11/1948].

“Mijn lieve, lieve Ada (...). Er is feitelijk maar één moment van den dag, waarop wij elkaar volkomen begrijpen, en dat is als ik je wegbreng, en wacht tot de tram vertrekt. Of m.a.w. het moment waarop we elkaar wèl zien , maar niet met elkaar spreken kunnen. Dat is het beste bewijs, dat onze oneenigheiden alleen maar veroorzaakt worden door woorden. En wat zijn woorden? Wat moet het vroeger mooi geweest zijn, toen de mensen nog geen woorden nodig hadden om elkander te begrijpen (...)” [undated; poststamp 1948].

“Mijn lieve Ada, - míjn liefste Aatje, voor altijd, hoe dan ook! (…) Het kan niet ineens uit zijn, het kan niet, het kan niet, het kan niet! Maar jij moet beslissen, jij moet oordelen: ik heb geen recht van spreken, dat weet ik (…)” [undated; poststamp 1948].

“Aan mijn lieve Ada, (…) Ik begreep dat ik me eigenlijk helemaal verkeerd gedraag tegenover jou en de andere mensen. Ik heb me dan ook vast voorgenomen om, zo gauw ik hier uit ben, een baan te zoeken en ditmaal serieus. ’t Is toch te gek dat jij al je geld voor mij uit geeft (…)” [undated].

“Liefst meisje! (...) Hoe zou het komen dat ik geen brieven kan schrijven? Misschien omdat het me, door m'n andere schrijverij, onmogelijk is om zonder meer neer te pennen wat er in me opkomt? Omdat ik het tot m'n gewoonte heb gemaakt nooit iets op te schrijven dat ik niet een paar dagen heb overdacht? Ik hoor wat je nu denkt: “Dan moet je over een brief aan mij ook maar een paar dagen denken.” Is 't niet zo? (...) (Ik ben Multatuli aan het lezen, daarom kort ik zoveel af. 't Is zo z'n gewoonte. 'K mag 't wel.) (...)” [“Vrijdag, M. '49”].

“Lieve Ada! (…) Vorig jaar om deze tijd heb ik een paar gedichten voor je geschreven, die ik je wil geven. Alles in kameraadschap (…) [11/03/1952].

“Lieve Ada, (...) Voor je ouders zal ik steeds de duivel blijven. Ze wilden niet dat iemand je over dat sukses van mij inlichtte. Ik kan me dat wel voorstellen. Ze hebben immers het beste met je voor, ze doen het alleen wat onhandig (...) [18/03/1952].

“Liefste Pietje van mij! (...) Je weet niet hoeveel ik van je houd, of misschien ook wel. Als je eens wist hoe ik naar je verlangd heb, al die tijd dat je weg was. Steeds weer dacht ik aan je. (...) Ik houd van je, Ada, zoals ik nooit meer van iemand zal kunnen houden. Je hebt gelijk: dit zal altijd blijven bestaan, dat is nu bewezen,- waar we ook mogen zijn en hoe het ons ook zal vergaan. Later, in een boek, zal ik een monument voor ons beiden oprichten, dat ons twee-zijn voor eeuwig zal vasthouden! (...)” [26/03/1952].

“Lieve Ada, Het spijt me, dat ik je nu pas kan antwoorden: ik was een paar dagen in Brussel, waar ik een causerie voor de radio moest houden. Thuis gekomen vind ik je brief. (…) Ik ben erg benieuwd naar je. Ben je veranderd? (…) Je hebt me een erg treurig briefje geschreven. Je bent ongelukkig, geloof ik. Troost je, ik ben het ook. We zijn het allemaal, en we zullen het wel altijd blijven ook. Zo is het nu eenmaal (…)” [10/08/1954].

“Lieve Ada, (…) Geen wonder dat je me niet in de A.v.B.-laan vond: ik woon al bijna 2 jaar op het Staten Bolwerk 2, vlak achter het station. Mijn vader ligt in het ziekenhuis, daarom was er niemand; hij leeft niet lang meer. Frieda is al bijna een jaar dood. Ik zeg het maar vast even, anders praten we woensdag over niets anders (…)” [27/05/1957]

ADDED: 2 autograph letters signed by HENNY WENNINK to Ada Kat, dated “Manado, 13 December 1948” (1 leaf, recto and verso) and “H'lem 15-1-50” (2 lvs., recto only, w. orig. envelope).

= Henny Wennink was the best friend of Mulisch in his younger years, “mijn boezemvriend” (Mijn getijdenboek, p.91; cf. Ammerlaan p.119 and p.133f), but the friendship ended and he fell in love with Ada. “(...) Prettig dat Harry werkt. Ik hoop maar, dat jij nu ook eens in de winst mag delen. Ik heb veel gelukkige herinneringen uit die tijd en niet alleen aan de Zaterdagavonden bij Harry thuis, zoals de eerste ontmoeting bij Winkels, de keren dat ik jou of jullie aan de trein ontmoette en vooral die vervelende avond in Amsterdam, waarop ik je zoveel verdriet berokkende. En het fuifje in Heemstede waar Harry zo stil en bedrukt was, omdat hij in die studentjes kennelijk zijn meerderen zag. (...) Het idee, dat het nooit meer zo zal worden als het geweest is, beklemt me zeer, vooral nu Harry zijn onwil aan mij getoond heeft door niet weerom te schrijven. Ik vind het ellendig. Ik heb hem zelfs op een erg zelfvernederende wijze om vergeving gevraagd, alleen om de vrede maar te herstellen, op een wijze die eigenlijk tegen m'n gemoed indruiste. Hij heeft het niet geaccepteerd en ik voel hoegenaamd geen genegenheid meer voor hem (...) [13/12/1948]; “(...) Eigenlijk zie ik op het ogenblik nergens de zin van in, inzonderlijk v. onze verhouding die is als Ada stond tot Harry als Henny staat tot Ada. (...) Ik tracht me te troosten door te beweren, dat verliefd zijn niets anders is dan een mateloze overschatting tussen de ene vrouw en de andere (...)” [15/01/1950].

 

 

(D). Photographs

 

(Harry Mulisch sitting down on the grass with a cigaret in his mouth and holding two (young) dogs). Gelatin silver print, 6,1x9,1 cm., dated “'46” in pencil on verso.

 

(Harry Mulisch sitting in front of his parental home at the Anna van Burenlaan). Gelatin silver print, 17,5x12,5 cm., dated “'47, Sept.” in pencil on verso.

= Mijn getijdenboek p.100.

 

(Harry Mulisch). Small portrait, gelatin silver print, 6x4,5 cm.

- Pen and ink line on his lips.

 

AND 6 portrait photographs of ADA KAT (1 full-length and 1 playing the piano) (all gelatin silver prints, mainly ± 14x9 cm.), 2 photographs of Ada's brothers Wim and Johan and 2 photographs of unidentified men.

 

 

(E). Documents

 

Birth announcement card of “Harry Kurt Victor. Die glückliche Geburt eines prächtigen Jungen zeigen hocherfreut an Kurt Mulisch und Frau Alice geb. Schwarz. Haarlem, den 29. Juli 1927. Westerhoutpark 16”. Lithographed calligr. text, 9x14,1 cm., recto only (sl. yellowed).

= The original birth announcement card of Harry Mulisch.

“Het eeuwige monster. Drie griezelige bedrijven door Jan van Dam”. Programme leaflet for the performance of the play by the Haarl. Toneelvereniging 'Door Inspanning Uitspanning' on 8 May 1947, i.a. featuring roles by ADA KAT (“Thea, haar dochter”) and HARRY MULISCH (“Kees van Meerten, toneelschrijver”).

= Mijn getijdenboek, p.104.

 

Two cancelled passports of AGATHA DINA KAT (Dutch, w. accomp. typescript (carbon copy) letter concerning the cancellation of her passport, because of aquiring the Pakistani nationality due to her marriage to Mr. T.H. Zaidi), and of AGATHA DINA ZAIDI KAT (Pakistan, w. inserted typescript (carbon copy) marriage certificate, signed by Syed Anis-Ul-Hasnain, “Professor of theology”), both w. passport photograph.

AND 4 other sm. documents, i.a. “Bezoek-kaart”, giving permission to visit “den heer H. Mulisch verblijvende in De Joodsche Invalide op de 3e etage (...), dated “Amsterdam, 8-12 1946” and entrance tickets for Bach's  Matthäus Passion (Concertgebouw Amsterdam, Amsterdamsch Oratorium Koor, 9 May 1947) and Wagner's Tristan Und Isolde (Stadsschouwburg Amsterdam, Wagnervereeniging, 6 April 1949).

 

 

(F). Ada Kat's pocket diaries

 

Pocket diaries of ADA KAT for the years 1947, 1949, 1952 and 1967, various publishers and bindings, all 12mo sized.

= The diary for 1947 is by far the most intensively used (w. endpapers sl. stained and the binding stained/ worn) and with the most extensive annotations, and together with the diary of 1949 it documents the relationship that she had with Harry Mulisch (the year 1952 has short annots. on her stay in Amsterdam returning from Pakistan and the contacts with her husband Tahir Zaidi; the year 1967 is unused). The 1947 and 1949 vols. have many entries with only the name “Harry”, at the beginning of 1947 written a few times by Mulisch himself, w. his ms. annots., i.a. “Wie is die meid? Je bent me straks kwijt”, “Ada is lief , maar weg is de brief” [09/01/1947] and “Die vervelende vent, Dat ie me nog niet kent. Poker, poker, poker, poker, poker, poker” [16/01/1947].

A few picks from the numerous entries by Ada, listing her activities and appointments and illustrating her relationship with and love for Harry Mulisch: “'s Middag vrij van kantoor, met Harry naar Kamp Laren, zijn vader bezoeken” [23/01/1947]; “'s avonds Harry thuis, niet erg geslaagd. Het gaat niet erg goed tussen ons” [11/03/1947]; “Naar Haarlem. Harry opgewonden. Novelle is klaar. Gepraat tot 4 uur 's nachts” [03/05/1947]; “Harry bij ons gegeten. Trein half 8. Repetitie. Ik kwam Henk tegen. Op terras Americain gezeten. Even mee naar huis. Verhaal “Liefde”. 11 uur thuis. Ruzie” [12/05/1947]; 'Wat dwingt mij toch dingen te doen die ik niet wil? Ik heb spijt van gisteravond. Ruzie thuis. Ik hou toch alleen van Harry” [13/05/1947]; “'s avonds Harry zeer onsympathiek. Ik voel er niets meer voor. Uit!” [28/05/1947]; “(...) Met Harry mee naar Haarlem. 's avonds om 10 uur naar bed. Harry was lief” [14/06/1947]; “Harry belde op: afgekeurd voor militaire dienst. Was het eigenlijk toch niet goed voor hem geweest? Al met al ben ik erg opgelucht” [18/09/1947]; “'s Middags belde Fred mij op en nodigde mij voor morgen uit naar een bal. Ik beloofde, maar Harry wilde het uitmaken, als ik ging. Ga natuurlijk niet” [03/10/1947]; “Harry naar Vught. 's Avonds kwam hij om 8 uur met Henny [Wennink] bij mij thuis. 'n Scene voor Am. Hotel. Harry naar binnen. Ik bracht Henny weg en hoorde van hem gemene dingen over Har. Ik erg nerveus en ging terug naar Am., maar hij was al weg. Fred gebeld 1 uur thuis. Hele nacht niet geslapen. Vrijdagochtend vroeg naar Haarlem. Harry ontkent. Ik twijfel” [17-18/10/1947]; “Mevr. Mulisch jarig. 3 jaar Harry!” [16/03/1949]; “Wim Exel, Ria Mees-Blauwpol ten Cate (...) bij ons in Haarlem. Een avond om nooit te vergeten. Eindelijk mensen die Har begrijpen. Het is iets heerlijk wonderlijks mensen te horen zeggen, wat ze in Har zien, wat ik al lang weet. Geniaal, zeer geestig, fijn grollend[?], ook over zich zelf. Een zeer bijzonder mens” [28-29/05/1949]; “Harry naar lezing. Alleen naar de Cineac. Om 10 uur Har gehaald. Scene!!!”[22/06/1949]; “(...) 's Avonds naar Harry. Vreselijke huilbuien, maar geen oplossing” [23/06/1949]; “Uit! Harry en ik gaan definitief uit elkaar” [25/06/1949]; “Jarig. Niets van Harry gehoord. Ook beter zo.” [01/07/1949]; 'Harry jarig!” [29/07/1949].

 

 

(G). Books (with ms. dedication or owner's entry by Harry Mulisch)

 

Navolging van Boeddha. Ed. E.M. Bowden, transl. F. Ortt (Blaricu, De Waelburgh, n.d., 3rd ed., orig. boards w. dustwr., sm. 8vo).

= “5.12.'45 [!]. Voor Ada. Iedere morgen vóór het opstaan een spreuk lezen en begrijpen. En denken aan [signed] Harry (die er vaak niet naar leefde, maar het toch steeds goed bedoelde.)”

 

P. Mulford, Der Unfug des Sterbens. Ausgewählte Essays (Munich, A. Langen/ G. Müller, 1933, 127-131 thous., orig. (sl. foxed) cl. First free endpaper cut out).

= Owner's entry “Harry K. Mulisch”, with addition “voor Ada. 13.1.'46.”

 

Blumen des Heil. Landes. Jerusalem (n.pl., n.publ., n.d., title (in Hebrew and German) and 12 cardboard lvs. w. (compositions of) dried flowers, moroccobacked wooden covers, obl. 8vo.

= “Van Harry. 16 Maart 1947.”

 

J. Wassermann, Das Gold von Caramalca (Leipsic, P. Reclam, (1928), orig. boards, sm. 8vo. First free endpaper cut out; backstrip sl. dam.).

= Voor Aatje 21.12.'47. [signed[ Harry K. Mulisch”.

 

W. von Goethe, Torquato Tasso. Ein Schauspiel (ibid., idem, n.d., orig. boards, sm. 8vo).

= “Voor Ada! [signed] Harry K. Mulisch. 22.8.'48”.

 

Jaquelientje Plof (= I. van der Beugel), Papieren harten. Een zeer onserieuze studie (n.pl., In den Bloemhof (= Wormerveer, Meijer), 1945, orig. wr. Foxed; De Jong 663).

= “Voor mijn Ada. [signed] Harry 26.8.'48”.

 

I. Toergenjew, Eerste liefde. Transl. A.G. Schot (Amst., Contact, 1946, ills. by F. WESTENDORP, orig. boards).

= “19.10.'49. [signed] Harry. Zielsveel houd ik van je, Pietje, - zoveel, dat je het tegendeel denkt.”

 

H. Mulisch, Archibald Strohalm (Amst., De Bezige Bij, 1952, 1st ed., orig. cl. w. (sl. frayed/ dam.) dustwr.).

= With AUTOGRAPH DEDICATION: “6.X.'52. Voor Ada, die de geboorte nog heeft meegemaakt! [signed] Harry”.

 

F. Dostojevski, Een zwak hart (Amst., Prometheus, n.d., orig. (sl. soiled/ foxed) cl., sm. 8vo).

= “Vanavond was Aatje, bij wijze van uitzondering, echt lief. Daarom dit boekje. [signed] Harry K Mulisch.”

 

AND 8 others similar: 3 works w. short undated ms. dedication by Harry Mulisch to Ada Kat; 2 works w. owner's entry by Harry Mulisch (i.a. M. KOJC, Het Leerboek des Levens. Dutch transl. A. Voker. The Hague, Servire, n.d., orig. board; 1 work w. owner's entry by Kurt Mulisch, Harry's father, dated “24”; 1 work w. ms dedication by Willem Exel to Ada Kat, dated “1 Juli 1949”; and 1 work without any related marks.

= On Wim Exel see Mijn getijdenboek p.107 and Ammerlaan p.249.

 

 

(H.) Newspaper publications by Harry Mulisch (all (sl.) yellowed and occas. frayed).

 

“De Kamer” (signed H.K.V. Mulivsch[sic]). Newspaper clipping.

= Published in Elseviers Weekblad of 8 February 1947 under the heading “Kort verhaal” (Mijn getijdenboek, p.98). Mulisch his first publication. Cf. Ammerzaal p.135ff.

 

“Donderdag / Thursday / Jeudi” (signed Harry Mulisch). IN: Rally-Gong. Dagblad van het 8ste Internationale Kamp en Congres van de International Federation of Camping Clubs, Park Groenendaal, Heemstede, Holland, 2 Augustus 1947, (8)p. (frayed).

 

“Over vrouwen gesproken. Wat zei Napoleon eens?” (monogrammed H.M.). Newspaper clipping; source of publication untraced (Haarlemse Courant, 1947?).

 

“Levenskunstenaar van groot formaat. 150 jaar geleden stierf Casanova” (signed Harry Mulisch). IN: Heemsteeds Leven. Nieuws- en advertentieblad voor Heemstede en omstreken, year 2 (1948), no.31, 1 fold plano (4p.).

- Sm. tears on intersection of folds.

= “Ook redigeerde hij [Jan van Dam] het advertentieblad Heemsteeds Leven, waarin ik een paar korte verhalen publiceerde; verder schreef hij stukken voor het amateurtoneel en was voorzitter van de Haarlemse Toneelvereniging ‘Door Inspanning Uitspanning’.” (Mijn getijdenboek, p.102).

 

“Mijmering aan 't Spaarne” (signed Harry Mulisch). Newspaper clipping, w. pencil annot. “N. Haarl. Cour. 6. Oct. '48”.

- Sm. repaired tear.

 

“Sophisten” (under pseud. Harry K. Victor). IN: Heemsteeds Leven. Nieuws- en advertentieblad voor Heemstede en omstreken, year 3 (1949), no.16, 1 fold plano (4p.).

= Published under the heading “Babbeltjes”.

 

“Heine over de vrouwen” (monogrammed H.M.). IN: De Groene Amsterdammer, year 73 (1949), no.17, 1 fold plano (4[of 6]p.).

- Sl. frayed; sm. tears on intersection of folds. Lacks the center leaf (p.3/4).

 

AND 3 newspaper clippings of Harry Mulisch being awarded the Reina Prinsen Geerligsprijs in 1951 for his novel Archibald Strohalm.