891 - 1071 DUTCH LITERATURE (including AUTOGRAPHS)
= Willem Elsschot in boek en band H 1a.
Idem. De leeuwentemmer. Ibid., idem, n.d. (1940), 1st ed., 116p., orig. wr.
- A few occas. foxed spots in blank margins. Backstrip (and adjacent part of backwr.) sunned.
= Willem Elsschot in boek en band I 1a.
AND 7 other variant copies/ editions of the same works, i.a. Willem Elsschot in boek en band H 2Be (orig. wr.), H 3a (orig. wr.), H 3b1 (orig. boards w. dustwr.), H/I 3/3 (orig. cl. w. dustwr.) and I 1b2 (orig. cl.).
- Some foxing (wrappers more severely); bookplate on verso htitle. Frontwr. loosening and partly attached w. sellotape on the inside; foot of spine sl. dam.
= Willem Elsschot in boek en band H 2Be. With AUTOGRAPH SIGNED DEDICATION: "Aan Reimond Van Dyck, In de hoop dat het hem mag bevallen. Antwerpen 25 Juni 1942. A. de Ridder".
- Both w. date stamp and pencil annots. by the recipient; filing holes in left blank margin.
= Concerning the publication of Elsschot's Het tankschip in a volume Vlaamse verhalen to be published in the "Prisma-reeks". Elsschot i.a. inquires about the other stories to be included in the volume and about the fee. "(..) In antwoord op uw schrijven dato 25 dezer deel ik mede dat ik niet "neen" zeg, doch u pas bescheid kan geven wanneer ik het honorarium zal kennen als ook de oplage van het boek (...)" [27/03/1957]. With photostats of the 2 reply letters by Het Spectrum, i.a. in the last letter explaining that Het tankschip will not be included, due to the fact that Elsschot's own publisher P.N. van Kampen has not given their permission to publish the story.
= Willem Elsschot in boek en band C 1d.
Idem. De verlossing. The same work, same edition, orig. orange cl.
- Yellowed. = Willem Elsschot in boek en band C 1e.
AND 3 other variants of the 1st (or title-)edition: Willem Elsschot in boek en band C 1f, C 1i and C 1m. - AND copies of the 2nd and 3rd ed.: Willem Elsschot in boek en band C 2v (orig. boards w. dustwr.) and C 3b (orig. cl. w. dustwr.).
- Dustwr. yellowed and trifle frayed at top of spine w. sm. repaired tear.
= Willem Elsschot in boek en band N (1st and 2nd ed.). With AUTOGRAPH SIGNED DEDICATION: "Aan Mevrouw en Mijnheer Jan Fran Herpin. Willem Elsschot, 21 Nov. 1959". With the orig. fold. brochure/ subscription leaflet loosely inserted.
- Endpapers partly sl. browned. Dustwr. browned and sl. worn w. a few sm. tears in margins (partly strengthened on verso).
= Willem Elsschot in boek en band G 1b. With loosely inserted a ms. Italian translation of "Het Huwelijk", "traduzione di Filippo Donino", and ms. transcript of the poem "Brief" from Forum (1934) (not included in this first edition).
- Backstrip of dustwr. strengthened on inside.
= Willem Elsschot in boek en band G4. With AUTOGRAPH SIGNED DEDICATION: "Aan H. Lampo, A. de Ridder"; and with MANUSCRIPT DEDICATION "Ter herinnering aan de doorreis van den Heer en Mevrouw Hugenholtz! Hubert [Lampo]."
- Binding some worn/ dam. spots at boardedges.
= Willem Elsschot in boek en band G4. With AUTOGRAPH SIGNED DEDICATION "Aan Gaston Leemans, Willem Elsschot, 30.1.1959".
= Willem Elsschot in boek en band A 2d.
AND 7 other variant copies/ editions of the same work: i.a. Willem Elsschot in boek en band A 2f (orig. cl.), A 3d (orig. hcl. w. (dam.) dustwr.), A 5b (orig. hcl. w. dustwr.), A 5c (orig. boards) and a facs. reprint of the first ed., publ. by Atelier De Ganzenweide, Uithoorn, 2013, private giltlettered hleather).
= One of 200 numb. copies of the DELUXE edition, bound in orig. cl. w. dustwr., SIGNED by the illustrator.
Iidem. Kaas. Een beeldroman. Amst., Athenaeum-Polak & Van Gennep, 2008, 1st ed., 283p., ills. by D. MATENA, orig. wr., 4to. - AND 1 other: K. VANHOLE and D. GEETS, Een dolende hond van een vader. Biografie van Willem Elsschot (Amst./ Antw., 2009, 1st ed., ills. by D. GEETS, orig. wr., 4to).
= One of 200 numb. copies of the DELUXE edition, bound in orig. cl. w. dustwr. and in orig. slipcase, SIGNED by the illustrator, and w. a loosely inserted numb. and signed col. lithogr. page.
AND 1 other: K. VANHOLE and D. GEETS, Een dolende hond van een vader. Biografie van Willem Elsschot (Amst./ Antw., 2009, 1st ed., ills. by D. GEETS, orig. wr., 4to).
Wilde, F. de. Voor de stilte. Lier, De Bladen voor de Poëzie, 1959, 21,(3)p., orig. (sl. foxed/ soiled) boards.
= With AUTOGRAPH SIGNED DEDICATION "Aan de grote prozaïst en goede vriend Willem Elsschot deze laatste verzen (...)".
Elsschot, W. De wijze gaat liefst onopgemerkt voorbij. Citaten en ongebundelde teksten. Ed. G. de Ley. Bruges/ The Hague, Orion/ Scheltens & Giltay, 1975, 63,(1)p., orig. wr., sm. 8vo.
= With signed dedication by Walter de Ridder, "(zoon van W.E.)": "aan mijn vriend René van Boekstaele deze "citaten" uit het werk van zijn taaie tegenstrever in het "Damspel" gedurende de oorlogsjaren. St. Idesbladus 18.8.83".
AND 9 others on the same, partly printed in limited (numb.) editions.
AND 25 other publications by the Willem Elsschot Genootschap: W.E.G.-Cahier no. 2, 5, 7-18, 19 (incl. suppl.), 20, 22 and 23; W.E.G. Serie no.48, 61, 72 and 104, and 1 unnumb. vol.
= One of 500 numb. clothbound copies w. dustwr. printed for the Willem Elsschot Genootschap. - WITH the often lacking orig. CD.
AND 15 other publications by/ for the Willem Elsschot Genootschap.
= I.a. W.E.G.(-serie) 28, 29, 30, 50, 75 and 78 and C.J. AARTS, Al is hun taal mij vreemd. Willem Elsschot in vertaling. Deel I: Bibliografie van de zelfstandig verschenen vertalingen 1936-2008 (Antw., 2008, col. ills., w. autogr. signed dedication and w. loosely inserted supplement 2008-2010).
= Facs. reprint of the ed. publ. by In de vier winden, Antw., 1954, produced by Atelier De Ganzenweide, Uithoorn.
AND 8 other small publications (w. contribution) by/ on Elsschot, partly printed in a lim. numb. ed., i.a. PROTEST der Antwerpsche Kunstenaars en Intellectueelen tegen de Bestuurlijke Scheiding (Antw., 1918, orig. wr. Elsschot was one of the signatories of this pamphlet); L.P. BOON, Mijn kleine oorlog (Brussels, (1946), 1st ed., orig. wr. w. (sl. dam.) dustwr.. With introd. by W. Elsschot); A. DE RIDDER, Brief 1156a aan Jacques Presser (Antw., L. Bruylants, 2004, printed in 33 numb. copies, orig. wr.); R. BINNEMANS, Ik heb hier meneer Elsschot in de winkel (ibid., Demian/ Het Gonst, 2007, printed in 125 numb. copies (25), orig. wr.).
= The author's rare debut. On the design of the cover: De Boekenwereld year 22, no.2, p.66-83. "Voor Isaac Israels waren de band en het omslag voor Dansen en Rhytmen (...) het eerste en ook het laatste bandontwerp dat hij maakte. [...] Toen Israels hem vroeg wat hij van het linnen bandje vond, antwoordde Breitner: "''t Stempelbandje vind ik 't minst goed.' Waarop Israels zei: 'Zoo, vind je? Ik vind 't nog-al goed. 't Mouvement. [Hand-zwaai] Ik vind dat 't mouvement er nog-al goed inzit.' En Breitner op zijn beurt: 'Ik weet niet wat je bedoelt. 't Mouvement? Wat bedoel je met 't mouvement? Dat ze dansen? Ik vind dat ze heelemaal niet dansen.'"
Idem. Dansen en Rhythmen. Maastr., Leiter-Nypels, 1924 (= 1925), 90p., woodcut frontisp. portrait by H. JONAS, printed in black, red and blue in 220 copies (20) by C. NYPELS.
- Some foxing. Backstrip sunned; binding sl. rubbed along extremities.
= Van Laar 9. One of 20 numbered copies bound by JAN WANSINK in giltlettered hleather, t.e.g. "Dit is ex. no.2, bestemd voor den drukker".
AND one other edition of the same work, publ. by Rosbeek (Nuth, 1989, w. accomp. vol. by L. van Deyssel), and 2 small publications w. contributions on the same (incl. the issue of De Boekenwereld mentioned above).
- Yellowed and some foxing. Backstrip sunned; spine-ends and corners sl. worn; joints sl. rubbed.
Idem. Mei. Een gedicht. Utr., Stichting De Roos, 1950, 147,(3)p., woodengr. ills. by D. VAN GELDER, title, initials and typography by S.H. DE ROOS, printed in 175 numb. copies, orig. gilt hvellum, t.e.g., in board slipcase, large 8vo. - AND 2 other editions of the same work: a Frisian translation (by K. Bruinsma. Leeuw., 1998, orig. wr., large 8vo) and an English translation (by M. Kruijff. N.pl., 2020, col. ills., orig. boards). - ADDED: 2 works on Herman Gorter.
Werumeus Buning, J.W.F. "Prentbriefkaarten. De Lessen van het Louvre". AUTOGRAPH ESSAY signed "Uw Elseviriaansche Eenling J.W.F. Werumeus Buning", pen and ink, 9 lvs., recto only.
- Some sl. foxing. A few annots. and corrections in pencil in a diff. hand; last leaf w. datestamp "8 VIII 1950" on verso.
= Written as if it were a letter to the editor of Elseviers Weekblad.
AND an autogr. postcard signed by MARNIX GIJSEN.
= The second edition, published in November 1904, revised by De Haan after the first edition was heavily criticised by i.a. Arnold Aletrino and P.L. Tak for its homo-erotic content and was withdrawn from trade. That first edition, published in June 1904, was dedicated to Aletrino and he recognized himself as the character "Sam" in the novel. After being pressed by his editor, De Haan decided to substitute the dedication with a motto by Catullus and change the names of the main characters, but the homo-erotic content was slightly accentuated.
WITH a facs. reprint of the first ed. (The Hague, 1974, orig. rexine) and a copy of the 1982 reprint w. the accomp. vol. Open brief aan P.L. Tak (Amst., 1982, 2 vols., orig. unif. cl. w. dustwr.). - ADDED: Idem. De bloemen en de brief. Amst., De Lange Afstand, 1982, 16,(2)p., 2 etchings by P.Y. DE VRIES, printed in 60 copies (50), orig. cl. w. dustwr., 4to.
= The typescript letters partly w. autograph corrections, additions and postscripts; the typescript postcard with a composition of a flag made with the typewriter on recto. Extensive and very interesting letters, i.a. on his books, on literature and writing, on language, on Dutch literature (i.a. extensively on Multatuli, on J.I. de Haan, L. van Deyssel, E. du Perron and M. ter Braak), on cinema (Als twee druppels water), personal matters and disputes (i.a. extensively on his departure from the Groningen University) etc. etc. SEE ILLUSTRATION PLATE XX.
"(...) (Een roman is de enige plaats waar je zonder omwegen te weten komt wat een ander denkt. Waarschijnlijk is dat dè grote attractie van romans, d.w.z. van romans die in de 3e persoon zijn gehouden) (...)" [02/07/1970]. "(...) Gedurende de afgelopen dagen heb ik de drukproef gecorrigeerd van de inleiding die ik bij de bibliografie heb geschreven. (...) Zo is het door mijn wijzigingen hoop ik nog duidelijker geworden dat het me er niet om begonnen is de bibliografische arbeid van u en de heer Jansen [sic] op een afstand te plaatsen, maar me te distanciëren van sommige door mijzelf geschreven stukjes, waarvan uw bibliografie de opgraving vergemakkelijkt en vooral van de eventuele exegeses die sommige vorsers met een zekere wellust juist uit zulke dode zeerollen zullen putten. De verleiding daartoe moet groot zijn: ik zou er zelf, als het een andere auteur was die ik haatte, ook geen weerstand aan bieden (...)" [23/08/1972]. "(...) Nog altijd zijn er mensen die me vragen of ik nog altijd gelijk heb. Het antwoord luidt gelukkig: meestal wel. Bescheiden zeg ik daar dan bij dat ik er overigens niet veel mee opgeschoten ben (...)" [18/12/1972]. "(...) Vingeroefeningen bestaan niet in de literatuur. Er valt niets te oefenen, dat meen ik serieus (...)" [08/03/1973]. "(...) Ik moet u zeggen dat ik Scott Fitzgerald nooit aandachtig genoeg gelezen heb, om een geestverwant in hem te herkennen. 't Is mogelijk dat u gelijk heeft. Ik zal het nog eens proberen, wanneer ik in de stemming ben mooi te vinden wat andere schrijvers hebben geschreven. Dat ben ik - bij het klimmen der jaren voortdurend egocentrischer geworden - nog maar zelden, moet ik u tot mijn schande bekennen (...)" [29/05/1973]. "(...) In de kisten die naar Gerrit Borgers zijn gegaan, zijn waarschijnlijk wel meer dingen terechtgekomen die er niet in moesten en andere zijn in de vuilnisbak verdwenen of mee hier naartoe gegaan, die er wel in hadden gemoeten. Maar ik moet bekennen dat ik de opruiming van mijn huis in Haren alles behalve koelbloedig heb verricht. De chaos maakte me zo wanhopig dat ik maar wat hier en daar naartoe heb gesmeten, in deze kist of in die, in de vuilnisbak etc. (...)" [21/01/1974]. "(...) Wat me is opgevallen bij het herlezen van brieven is, dat ze altijd over duitenkwesties gaan en niet over artistieke kwesties. Dat zou wel zo interessant zijn, maar nee, helaas. Andere auteurs schrijven in hun brieven allerlei bijzonderheden over hoe ze iets maken e.d. hoe ze schrijven, wat ze bedacht hebben; ik niet, niet in dit geval en zelden in andere gevallen. Over die dingen ben ik (niet uit principe, maar ik weet niet waardoor) zeer kuis. Dat is waarschijnlijk jammer voor wie mijn brieven ooit zal lezen, maar het is aan de andere kant wel goed dat een roman of wat dan ook in het geheim wordt uitgebroed, net zoals de hele schepping uitgebroed is (...)" [10/05/1974]. "(...) Ik was de eerste jaren dat ik college moest geven zo benauwd, dat ik amphetamine slikte om uit mijn woorden te komen, maar tot mijn verbazing wende het. Ook hier kon ik de eerste tijd van zenuwachtigheid de mensen slecht verstaan, maar op een bepaald ogenblik was dat ineens voorbij - wat niet wil zeggen dat ik ze nu altijd versta, maar toen kwam het echt van de schrik (...) [30/10/1975]. "(...) De vijfhonderdste verspreide publicatie, zeg je. Soms word ik er zelf bang van, neem ik me voor er maar eens een tijdje mee op te houden en weer aan een Groot Boek te beginnen, maar dan ben ik weer bang dat ik ook weer niet al te veel grote boeken moet schrijven, omdat ze dan wel eens minder goed zouden kunnen worden, misschien. Ik ben veelvuldig bang. Dat komt ervan als je zoveel jaren ambtenaar met een vast inkomen bent geweest: bang voor de inflatie en nu in het bijzonder voor de verschrikkelijke droogte hier. De oogsten zullen mislukken, de levensmiddelen nog duurder worden, nog meer stakingen, nog meer loonsverhogingen, nog meer inflatie (...)" [26/06/1976]. "(...) Brieven schrijven is zowat de eerste vorm van schrijven waarmee ik geconfronteerd werd, omdat mij ouders vonden dat ik aan allerlei ooms en tantes verjaardagsbrieven schrijven moest. Ik word nog bleek om mijn neus, als ik bedenk hoe ik dit haatte en met hoe wanhopig bengelende benen ik op mijn potlood zat te kauwen om er een paar gemeenplaatsen uit te krijgen. Al die mensen interesseerden me geen lor en het heeft tot de hoogste klassen van het gymnasium geduurd, eer ik bedacht dat ik schrijven (brieven, schoolopstellen) ook nog wel kon gebruiken om iets anders uit te drukken dan dingen die ik niet meende, of die me ijskoud lieten (...)" [01/10/1982]. "(...) Mijn bergen aantekeningen zijn waardeloos, omdat ik er nooit iets in terug kan vinden. Alleen al omdat ik (...) meestal niet weet wat ik erin zoeken moet, anders hoefde ik niet te zoeken. Ik begrijp niet hoe andere schrijvers enig nut van hun dagboek- en ander in de loop der tijden toevallig gemaakte aantekeningen hebben. Zouden ze koelbloedig en geduldig genoeg zijn er systematische registers op te maken en die dagelijk[s] door te nemen om te zien of ze er nog van gebruiken kunnen? Ik ben zo niet (...)" [02/01/1983]. "(...) Ik betreur het méér dan ik meestal blijken laat, dat de meeste schrijvers me zo vervelen, maar 't is niet anders. (...) Op den duur heb ik waarschijnlijk in hoofdzaak mezelf te pakken door alles zo af te keuren, maar ik kan niet anders. Als ik niet met mijn eigen geschriften bezig ben, verveel ik me meestal en wat ik zelf geschreven heb kan ik niet lezen zonder angst dat een ander het vervelend zal vinden, of dat latere lezers het vervelend zullen vinden, de taal ouderwets, etc., etc. (...)" [08/06/1984]. "(...) Ik blijf een vijand van de autobiografie, dit wordt eerder erger. Het meeste van wat er vroeger allemaal gebeurd is, of wat helaas allemaal tot mijn verdriet niet gebeurde, wil ik het liefst vergeten. Al dat nadenken over het verleden leidt maar tot moedeloosheid, als je op een leeftijd bent gekomen dat er niets meer aan te verhelpen valt. Dit kan weliswaar op geen enkele leeftijd, maar in je jeugd lijkt het tegen beter weten in, mogelijk. Later komt er nog bij dat er ook geen compensatie meer kan worden gevonden, zelfs niet meer hoeft te worden gezocht. Ik weet niet of het een ouderdomsverschijnsel is, maar geloof me, ik heb de neiging iedereen die op mij schold toen ik klein was, in toenemende mate achteraf gelijk te geven. Hoeveel dingen heb ik me destijds niet verbeeld te kunnen, die ik eigenlijk niet kon - precies wat zij ook dachten. Maar aan zulke défaitistische gedachten toegeven, dat is bij wijze van spreken met één been in het graf stappen voor je tijd - dus heel verkeerd (...)" [24/10/1985]. "(...) Gelukkig"? In het oog van menigeen leid ik hier een uitzonderlijk eenzaam bestaan. Maar ik heb toch geen grote behoefte het gezelschap van Fransen of Franse schrijvers op te zoeken, want die zouden waarschijnlijk denken: Nooit van gehoord - misschien is hij wel een bedrieger of een prutser. Ik trek me weinig aan van deze eenzaamheid, nog steeds verbaasd over het feit dat ik hier van mijn pen kan leven, in een stad die ik nog altijd wonderschoon vind (...)" [09/11/1987]. "(...) 't Schrijven over denkbeeldige personages is lastig, als je gedachten onwillekeurig steeds verwijlen bij de moeilijkheden van je eigen personage. Nu kan iemand natuurlijk wel besluiten dan maar alles over zijn eigen narigheid te boek te stellen, maar ik zie ook daar geen heil in. Mijn verleden vind ik miezerig en oninteressant en mijn heden ook al niet heroïsch (...)" [10/04/1988]. "(...) Aardrijkskundigen kunnen dus niets anders dan feiten opsommen, maar ze nemen de schijn aan meer te kunnen, bang anders door de andere geleerden aan de universiteit voor debielen te worden gehouden. Feiten verzamelen is al moeilijk genoeg, ware het alleen al omdat de meeste staten niet eens betrouwbare statistieken produceren. Ja, zelfs de hoogte van de Mount-Everest staat niet onwrikbaar vast (...)" [29/04/1989]. "(...) Nu is er weer een meneer die een bewonderend essay over de Klondyke-boekjes heeft geschreven. Het doet me niet het geringste plezier. Het maakt alleen het gevaar groot dat er roofdrukken van opduiken (...). Toch zal ik ze niet laten herdrukken, al heb ik daarvoor al enkele aanbiedingen gehad. Liever bestolen worden dan te moeten weten dat ze open en bloot als BELANGRIJK JEUGDWERK in de boekhandel zouden liggen. Er gebeurt zo veel in Nederland dat mij mishaagt en over een jaar of tien ben ik toch uit mijn lijden: hetzij dood, hetzij volledig onverschillig (...)" [15/03/1990]. "(...) Ik zal dat boek [= Argeloze Terreur] nooit publiceren en hopelijk voor mijn dood vernietigen. De reden daarvoor is, dat het voor 50% op een echt dagboek is gebaseerd, het is een roman in dagboekvorm, maar doordat het op een echt dagboek stoelt, heeft het voor mij de bijsmaak van opschepperij en gelieg. Hier zie je duidelijk het verschil tussen romanschrijven, d.w.z. onbaatzuchtig fantaseren, en liegen (...)" [14/09/1991]. "(...) Ik heb gehoord dat Hugo Claus erg verdrietig was, omdat hij deze keer alweer de Nobelprijs niet heeft gekregen. Het wordt langzamerhand wel pijnlijk: Nederland als enige Beschaafde natie zonder Nobelprijs Letteren. Als een Nederlandstalig auteur hem uiteindelijk toch eens krijgt, kan hij bij zichzelf zeggen: Nou ja, het is eerder een belediging, ik krijg hem uit medelijden, of omdat het langzamerhand wel moet (...)" [31/10/1992].























